Setpoint tegen, komt de tegenstander door met een onderhands geslagen service! Niet op gerekend, niet te belopen. Set achter.
Ik ken weinig tennissers die hier met een welgemeend applaus op gereageerd zouden hebben. Eerder zal er een cynische ondertoon in het hand-geklap hebben gezeten. Want man, dat dóe je toch niet, je hebt toch geen schouderblessure. Staat er eigenlijk wel iets over het spelen van de onderhands geslagen service op de website van de KNLTB geschreven? Nee, niets. Blijkbaar is het gewoon een geoorloofde slag.
Einde van deze column, tenzij we nog even inzoomen op de gevoelseffecten die deze opslag met zich meebrengt. Want daar wringt de tennisschoen. Hoe komt het namelijk dat andere winnende slagen onmiddellijk omarmd worden door zowel spelers als publiek? Neem de snoeiharde backhand, rechtdoor langs de zijlijn, geslagen vanuit verloren positie achter de achterlijn. Tegenstander formidabel gepasseerd, publiek op de banken! Of de boogbal die vlak voor de baselijn valt, nadat je de tegenstander eerst naar het net had gelokt. Mooi punt toch? Een dropshot doet het tegenwoordig trouwens ook heel goed bij het publiek. Met dank aan Alcaraz. Het lijkt of hij een trend heeft gezet, want die bal valt tegenwoordig veel vaker te zien. Bij zowel heren- als vrouwentennis. De Tunesische Jabeur bv. heeft deze sneaky bal ook op haar repertoire.
Maar waarom wringt die tennisschoen dan wel bij het ontvangen van een onderhands geslagen service? Er zijn er die het zelfs bestempelen als zijnde onsportief. Terwijl er dus niets onreglementairs is gebeurd. Heeft het dan te maken met hoe sportief je een winnende slag van je tegenstander weet te incasseren? Het lijkt wel of dat bij bovengenoemde voorbeelden van winnende slagen gemakkelijker op te brengen valt. Misschien wel omdat daar meer technische vaardigheid bij komt kijken. Daar zal het ‘m dan wel in zitten: een onderhandse service, daar heb je geen tennisles voor nodig gehad. Je voelt je wat genomen, gepiepeld. Maar, het mag blijkbaar.
Nu dan: einde van deze column, tenzij we nog even inzoomen op hoe enkele tennisgroten der aarde reageren op het bedienen van en het ontvangen van de onderhandse service. Alexander Boeblik, de eigenzinnige Kazachstaan, zegt dat hij de onderhandse service vooral gebruikt om het publiek te vermaken! Ha, zo kan je er dus ook mee omgaan. Voor de Oekraïense Oleksandra Oliynykova is deze opslag gewoon onderdeel van haar spel. “Ik train er ook op. Ik zet een emmer in het servicevak aan de andere kant van het net en dan probeer ik de bal erin te slaan.” Marta Kostyuk, ook Oekraïense, zegt aan te voelen wanneer er in een wedstrijd een geschikt moment komt om de verrassende opslag te spelen. En bv. ook de Fransman Corentin Moutet kan het niet laten om de onderhandse service in te zetten om zijn tegenstander te verrassen. En dat is het natuurlijk vooral: wel eerst als voorbereiding op de service 8 keer met de bal stuiten, maar vervolgens een slap boogballetje kort achter het net slaan. Zelfs voor de meest fitte tegenstander niet te belopen.
Maar het mag toch enigszins verbazing wekken dat de ontvanger van de onderhandse service doorgaans niet negatief reageert. Tallon Griekspoor ziet het niet als iets onsportiefs, net als de Noor Casper Ruud, die er geen reden in ziet om er gefrustreerd door te raken. “Ik heb liever dat iemand onderhands tegen mij serveert, dan dat hij normaal serveert en de bal met 210 km p/u op mij afkomt!” Maar tegengestelde reacties zijn er ook, bv. als een matchpoint met behulp van de onderhands geslagen opslag verzilverd wordt. Om je tegenstander dán nog een welgemeende felicitatiehand te geven?
De wat oudere lezers van deze column vragen zich waarschijnlijk al de hele tijd af waar Michael Chang blijft in dit verhaal. Misschien was deze Amerikaan van Chinese afkomst wel de eerste toptennisser die de onderhandse service inzette in een partij. We schrijven 1989, Parijs, Roland Garros, Ivan Lendl tegen Michael Chang. In de lange vijf-setter kreeg Chang last van kramp en hij ging het spel vertragen. En om de onverslaanbaar geachte Lendl te verrassen sloeg Chang dus de toen nog controversiële bal. Punt gemaakt, even later de partij (en later zelfs het toernooi). Deze partij ging de wereld over, de boomers onder ons praten er nog over. En dat alles vanwege 1 onderhands geslagen service.
Het accepteren van deze opslag zal wel een dingetje blijven op het tennispark, of dat nou Wimbledon heet, Rolland Garros of Houtrust.